به نام خداوند مهربان ..

سلام به همه ی دوستان عزیزمم..

خوبین ؟ خوشین؟ خوش می گذره؟ منو نمی دیدین خوشحال بودین؟

خوب حالا دیگه اون روزهای خوب تموم شد.. من دوباره بازگشتمم..!!

روزهای امتحانات ، پروژه ها.. روزهای پر از استرس ، پر از مشغله ی من تموم شد..!

وای چقدر حرف دارم واسه ی گفتنن.. این چند روز اصلا به هیچ کار نمی تونستم درست حسابی برسم.. چقدر سختی و مشقت.. :)

دیگه تموم شد.. و اینجانب به جمع دوستان صمیمی و همیشه به یادم بازگشتم..!

انشاالله به همتون سر می زنم.. البته دعوتم هم کنین که چه بهتر.. :دی

خوب حالا با چی شروع کنم؟ بذارین از 4 شنبه ی 1 ماه پیش تقریبا بگم براتون.. اینقدر که سرم این چند ماهه شلوغ بوده.. هرچی گشتم یه وقتی پیدا کنم ماجرای اون 4 شنبه ی دل انگیز رو براتون بگم.. نشد که نشد.. حالا امروز میخوام براتون تعریف کنم..

خوب جونم بگه براتون..   یکی بود یکی نبود.. یک زمستانه ی عاشق برف بود و از اون بدتر عاشق رانندگی تو برف .. یک 4 شنبه ای بود که اینجا خیلی برف می اومد.. منم تصمیم گرفتم با ماشین برم دانشگاه... و ماشین رو برداشتم و پیش به سوی دانشگاه..

تا یه مسیری که همه چی خوب بود..! ولی توی بلواری که کمی طولانی هم هست و یکم هم پیچ داره.. 

من اومدم از ماشین روبه رویم سبقت بگیرم.. فرمونو چرخوندم.. نچرخید.. یکم بیشتر چرخوندم.. بازم ماشین نچرخید.. یکم دیگه چرخوندم.. یهو ماشین به اندازه زاویه ی 90 درجه به بالا دروغ نشه.. اما خیلی  با زاویه ی زیادی چرخید.. حالا بیا و درستش کن.. باز سریــــــــــــــــــــــــــــــــــــع فرمونو چرخوندم.. اما بازم همونجور شد.. درست حسابی نچرخید تا دوباره باز یهــــــــــــــــــــو چرخید.. با همون زاویه.. باز دوباره از اونور بچرخون.. ( توی این چرخیدن ها.. پام رو ترمز گذاشته بودم که کم کم واسته دیگه ) و در این لحظه ماشین وسط بلوار واستاد.. منم دوباره گذاشتم تو دنده یک و یواش یواش به سختی ماشین رو بردم کنار بلوار.. یعنی فقط خدا خواست که زنده موندم.. خوب این تا اینجا .. آرامش خودتون رو حفظ کنین.. من زنده ام .. 

تلفنو برداشتم زنگ زدم خونه ی عموم اینا.. وگفتم قضیه اینجوریه.. گفتن اگه نمی تونی بری باهاش دانشگاه بزار ماشینو همونجا.. میایم برمیداریم.. وگرنه هم که یواش یواش برو.. منم گفتم باشه یه بار دیگه امتحان می کنم.. ( البته این خلاصه ی گفتمان هاست ) دیگه دوباره ماشین رو روشن کردیم و راه افتادیم.. تا دانشگاه یکی دوبار دیگه هم فرمون نچرخید.. اما چون خیلی سرعتم پایین بود.. اتفاقی نیفتاد.. ( در نتیجه اون موقع سرعتم یکم زیاد بوده - حالا فکر کن تو هوایی که همه با دنده یک دیگه آخرش دنده 2 دارن میرن.. دیگه بگیم خیلی کله خراب با دنده 3 .. من زده بودم یک لحظه تو دنده 4 ) 

خوب حالا برگشتن از دانشگاه :

ایندفعه دیگه دختر خوبی شدم.. با سرعت پایین راه افتادم.. و تا خونه فرمون رو دو دستی گرفتم ( البته فکر کنم ) راستش رو بخواین فکر می کنم در طول تاریخ رانندگی اینقدر آروم و با دو دست اینجوری رانندگی نکرده بودم..

البته توی راه برگشتم بازم اینجوری شد که ما بچرخیم ولی فرمون نچرخه.. این صحنه ها فیلمش هم موجود هست.. دوستم ازم فیلم گرفته.. آخه خیلی خنده دار شده بودم.. نه اینکه  هوا یه جوری بود .. مجبور بودم نزدیک پنجره به حسابه دیگه نزدیک فرمون رانندگی کنم تا بتونم ببینم کجا میرم.. تمام شیشه ی ماشین رو بخار گرفته بود البته بعد از روشن کردن بخاری بهتر شد..

حالا ادامه ی ماجرا.. من رفتم دوستم رو رسوندم خونشون بعدشم.. اومدم خونه... توی راه یک اس ام اس برام اومد که من مهلش رو ندادم... تا رسیدم به سلامتی و میمنت.. به خونه.. ( خدا رو هزار مرتبه شکر ).. بعد اس ام اس رو بازکردم.. دوستم برام نوشته بود : که همسایه مون ماشینو دیده گفته چرخ عقبش نمی چرخه.. بزن کنار بگو بابات بیان ماشینو ببرن . منم براش نوشتم.. من الان خونه ام.. حالمم خوبه!

راستش رو بخوای اصلا خوشم نمیاد زنگ بزنم.. باید خودم یه جورایی مشکل رو رفع کنم.. 

حالا این از امشبش .. که من به خانواده هم هیچی نگفتم.. که نگران نشن.. فردا صبحش بابام رفتن که با ماشین برن بیرون.. بعد از کلنجار رفتن زیاد.. اومدن بالا گفتن.. تو چه جوری با این ماشین رفتی دانشگاه؟ گفتم چی شده مگه؟ گفتن اصلا ماشین یه چرخش حرکت نمی کنه.. اقا من که خنده امم گرفته بود اما مجبور شدیم ماجرا رو برای بابا تعریف کنیم.. و آقای پدر هم اون شب به بنده گفتن.. که تو از دانشگاه تا خونه این ماشین رو روی یک چرخش کشیدی رو زمین.. و چرخ سابیده شده.. و خدا بهت رحم کرده که چرخ نترکیده و تو ... دیگه بقیه اش رو خودتون تصور کنین.. 

بله اینم از ماجرای زنده موندن زمستانه ی عزیز.. 

که واقعا در این مواقع آدم می فهمه هیچ کس غیر خدا حافظ بندگانش نیست!

شکرت خدا.. و عاشقتم..

ماجرای اون روز رو واسه هرکدوم از دوستام تعریف می کردم.. چشماشون گرد می شد..!! حقم داشتند اشتباه بدی بود!

شما دقت کنین..

خوب بازم بازگشت خودم رو به دنیای نت تبریک میگم به همتون.. 

خوب و خوش و شاد و موفق باشین و دعا یادتون نره..